Αντισυστημικότητα τέλος
Τα προηγούμενα δύο χρόνια η κεντρική ιδέα που επικρατούσε στη Χώρα ήταν η «Παραβατική / Αντισυστημική Ανθρωποκεντρικότητα». Ήταν η περίοδος που για να δεχθούν οι Πολίτες ότι κάτι ήταν νέο ή καινοτόμο, ο πρεσβευτής του πριν το ανακοινώσει ή το τεκμηριώσει όφειλε πρωτίστως να «καταστρέφει» κάτι που προϋπήρχε στη θέση του, διαφορετικά είτε η νέα πολιτική είτε ο νέος λόγος / ρητορική δεν ήταν καινοτόμα.
Κυρίως ο λόγος όφειλε να είναι οξύς, καυστικός, ακραίος, σχεδόν καταστροφικός. Πολλοί νέοι πολιτικοί δρώντες αναδείχθηκαν και κατέκτησαν κυβερνητικές θέσεις απλά και μόνον επειδή ο λόγος τους ήταν ακραία αντισυστημικός εκτονώνοντας την αγανάκτηση του εκλογικού σώματος και όχι μόνο.
Ωστόσο οι ίδιοι Πολίτες ακόμα και με τη νέα τους Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, συνειδητοποίησαν ότι οι ουσιαστικοί κυβερνήτες της Ελλάδας είναι οι διεθνείς μας Εταίροι και Δανειστές. Αυτό επιβεβαιωνόταν και από τη ραγδαία μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ από την Αντισυστημικότητα στη Συστημικότητα. Σήμερα ολόκληρη σχεδόν η Χώρα επανέρχεται σε μια σταδιακή Νέα Κανονικότητα απομακρυνόμενη από την ανάγκη για αντισυστημικές πολιτικές και κυρίως ρητορικές.
Όσοι πολιτικοί Δρώντες δεν κατάλαβαν εγκαίρως αυτήν την αλλαγή βίωσαν πρόσφατα την επώδυνη τιμωρία και κατακραυγή ακόμα και από τους ίδιους τους ομόσταυλούς τους. Προσοχή λοιπόν γιατί η «συστημικότητα» ξανά-καιροφυλακτεί.
Επιστροφή







