H Διαπραγμάτευση, η Συμφωνία, η Καθημερινότητα
Κάθε αξιολόγηση και κάθε συμφωνία μέσα στην κρίση λειτουργεί πλέον σαν Κινέζικη «σταγόνα»/«σφυριά» στο μέτωπο των πολιτών.
Αιτία για αυτό είναι ότι καμία Κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει, ενδεχομένως δεν έχει προσπαθήσει καν, να ενημερώσει τους πολίτες για το πως συνδέονται οι γενικές μάκρο-συμφωνίες, με τη βελτίωση της δικής τους ζωής έστω και στο απώτερο μέλλον, πχ το 52% των Ελλήνων πιστεύει ότι δεν θα βγούμε από την κρίση «ποτέ» ή αυτό θα συμβεί μετά από οκτώ χρόνια τουλάχιστον.
Οι πολίτες επιπλέον πιστεύουν ότι οι θυσίες τους δεν θα πιάσουν τόπο καθώς δηλώνουν κατά 83% ότι η οικονομία δεν θα ανακάμψει και κατά 82% δεν θα ανακουφιστούν οι ίδιοι προσωπικά.
Την ίδια στιγμή το εκλογικό σώμα θέτει ως πρώτο κριτήριο, για να πιστέψει ότι η Ελλάδα βγαίνει από την κρίση σε ένα πρώτο στάδιο, το να μην ξανακούσει τη φράση «λήψη επιπλέον μέτρων» (29%) και ως δεύτερο τις «σαφείς ενδείξεις για ανάπτυξη» (27%).
Συνεπώς μια διαπραγμάτευση δεν είναι πετυχημένη αν ικανοποιεί μόνο τεχνοκρατικά αλλά κυρίως αν μπορεί να πλήξει όλη αυτή την συσσωρευμένη μουτζούρα στη ψυχή και στο μυαλό των Ελλήνων. Θα τα καταφέρει;
Επιστροφή