Παθητικότητα και Αναμονή
Στις μέρες μας οι Έλληνες μέσα στη συνολικότερη απαισιοδοξία και κατήφεια που διαπερνά την κοινωνία όλο και εντονότερα βρίσκουν «απάγκιο» στην επιλογή της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου». Το τελευταίο δεν είναι πλέον υπεκφυγή απόκρυψης προθέσεων αλλά πραγματική επιλογή έκφρασης του αδιεξόδου που νιώθουν. Σήμερα η «Αδιευκρίνιστη Ψήφος» και μάλιστα από έρευνα (ΤΑΣΕΙΣ) που διεξάγεται με συνεντεύξεις δια ζώσης και την χρήση κάλπης, βρίσκεται στο επίπεδο του 17,8%.
Είναι πάγια ανάγκη, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, η αποκρυπτογράφηση των προθέσεων των ανθρώπων που δηλώνουν «Αδιευκρίνιστη Ψήφο». Αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με ευθείες ερωτήσεις αλλά μέσα από έμμεσους ποιοτικούς τρόπους και ένα πλέγμα συνιστωσών που θα αποκάλυπταν βαθύτερες σκέψεις και κίνητρα.
Κατ’ αρχήν η απλή ανάλυση της δομής της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» σε επίπεδο ψηφοφόρων κομμάτων στις προηγούμενες εκλογές, δείχνει ότι το 34% της (συντριπτική παρουσία) προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παρόλα αυτά ούτε αυτό είναι αρκετό για να δώσει σαφείς ενδείξεις για το τι θα μπορούσαν να ψηφίσουν οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι σε πιθανές εκλογές. Τα παραπάνω ποσοστά δείχνουν μεν ότι η «Αδιευκρίνιστη Ψήφος» θα αποτελούσε περισσότερο προσιτή δεξαμενή για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά όχι απαραίτητα εύκολα διεκδικήσιμη τώρα πιά.
Περισσότερο ανάγλυφο πλαίσιο στην ανάλυση της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» προσθέτουν τρεις άξονες προσέγγισης :
1. Παράσταση βελτίωσης κομμάτων (Αναμένω)
2. Ευχή που θα έκαναν όσον αφορά στο κόμμα που θα ήθελαν να βελτιωθεί (Εύχομαι / Θέλω)
3. Ποιο κόμμα θεωρείται Αναγκαίο Κακό (Συμβιβάζομαι)
Στην παράσταση βελτίωσης των δύο μεγάλων κομμάτων προκύπτει ότι το 6,3% της «Αδιευκρίνιστης Ψήφου» πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Α. Τσίπρας θα μπορέσει να ανακάμψει, να κερδίσει πάλι την εμπιστοσύνη των πολιτών με αποτέλεσμα να μπορέσουν να τον ψηφίσουν. Το 10,4% πιστεύει αντίστοιχα ότι το ίδιο θα συμβεί με την ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.
Ωστόσο ο απόλυτα κυρίαρχος και σε αυτήν την ερώτηση είναι το «ΚΑΝΕΝΑ από τα δύο κόμματα δεν θα μπορέσει να πείσει τους ψηφοφόρους να το ψηφίσουν».
Συνεπώς οι ψηφοφόροι που τάσσονται με την «Αδιευκρίνιστη Ψήφο» παραμένουν απόρθητο οχυρό για τους δύο «μεγάλους». Παρά δε το γεγονός ότι η «Αδιευκρίνιστη Ψήφος» αποτελείται κυρίως από πρώην ψηφοφόρους ΣΥΡΙΖΑ η προσδοκία βελτίωσης για το κόμμα τους ακόμα είναι όχι μόνο μικρή αλλά και μικρότερη της ΝΔ.
Το επόμενο εύρημα δηλαδή η «ευχή» για βελτίωση κάποιου κόμματος είναι ακόμα περισσότερο αποκαλυπτική.
Παρόλο που τα ποσοστά δείχνουν αρκετά ίδια εικόνα με την προηγούμενη ερώτηση το σημαντικό εύρημα είναι ότι αυτή τη φορά το «Κανένας» έχει αντικατασταθεί από το «Θα ευχόμουν να βελτιωθεί κάποιο μικρό κόμμα». Το τελευταίο δείχνει ότι οι ψηφοφόροι που επιλέγουν «Αδιευκρίνιστη Ψήφο» έχουν το μυαλό τους στην πιθανότητα ανάκαμψης κάποιων ή κάποιου μικρών/ου κομμάτων/ος αναπολώντας ίσως καλές εποχές της Χώρας. Εξάλλου από κάποιο κόμμα προέρχονται και αυτοί.
Τέλος η συμβιβασμένη στάση των Ελλήνων ψηφοφόρων γίνεται πλέον εξόφθαλμη όταν καλούνται να αποδώσουν ή όχι την διάσταση «Αναγκαίο Κακό» / «Δεν είναι η καλύτερη λύση μεν αλλά είναι η λιγότερο κακή» σε κάποιο από τα δύο «μεγάλα» κόμματα.
Στην προσέγγιση αυτή υπάρχει αφενός το στοιχείο της ανατροπής και αφετέρου το στοιχείο που δείχνει ότι ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί κάποια αποθέματα δυνάμεων στην διάσταση «Το μη χείρον βέλτιστον».
Ενώ στο σύνολο η ΝΔ προηγείται με 49% έναντι 41% του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στην «Αδιευκρίνιστη Ψήφο» ο τελευταίος καταλαμβάνει την πρώτη θέση με ακόμα μεγαλύτερη διαφορά (ΣΥΡΙΖΑ 48% - ΝΔ 33%). Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες που ακόμα δεν έχουν αποφασίσει πως θα αξιολογήσουν το κομματικό σκηνικό διατηρούν μια έστω και παθητική στάση «του λιγότερο κακού» προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως οι συσχετισμοί των αριθμών δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να ανατρέψουν το αποτέλεσμα ερωτήσεων όπως η Πρόθεση Ψήφου.
Επιστροφή