Η Υποκρισία της Υποκρισίας
Η παιδεία είναι ο καθρέπτης και ο κορμός ενός Κράτους και μίας Κοινωνίας. Στην Ελλάδα αυτός ο καθρέπτης αντανακλά έναν κορμό γεμάτο πληγές επί δεκαετίες.
Φτάσαμε στις 106 αντιγραφές εργασίας, για να αγγίξουμε απλά στοιχειωδώς το νεύρο του ουσιαστικού προβλήματος. Ωστόσο μέχρι το θράσος των 106, έχουν προηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια οι 2, οι 10, οι 50 και οι 80 αντιγραφές.
Έχει αναλογισθεί κανείς ότι στα ξένα πανεπιστήμια υπάρχουν ολόκληρες πλατφόρμες λογισμικών που αναλύουν και τσεκάρουν αν έστω και δύο εργασίες είναι αντιγραφή η μία της άλλης; Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Έχουν προηγηθεί άλλες χοντράδες πριν φτάσουμε εδώ. Ξυλοδαρμοί καθηγητών μπροστά στα μάτια έκπληκτων πρωτοετών μέσα σε αίθουσες διότι ευγενικά δεν άφηναν παραταξιακούς εκπροσώπους να πουν το «ποίημα» εν ώρα διδασκαλίας.
Και δεν χρειάζεται να φτάσει κανείς στα περί ασύλου κλπ κλπ. Υπάρχουν άπειρα μικρά νοσηρά κατάμαυρα στίγματα που αποθρασύνουν φοιτητές αλλά και «αγοραίους» προμηθευτές εργασιών να φτύνουν κατάμουτρα το σύστημα ανεξαρτήτως ιδεολογίας.
Η ειρωνεία τέλος είναι τα «κροκοδείλια» δάκρυα των πολιτικών εξουσιών για την περίφημη διαρροή μυαλών στο εξωτερικό. Γιατί να κάτσουν εδώ «κύριοι» τα παιδιά που αξίζουν και δεν παρέδωσαν μια «κόπυ πάστε» εργασία;
Επιστροφή