Και τι θα κάνατε εσείς;
Η συγκεκριμένη ερώτηση απευθύνεται κυρίως προς την Αντιπολίτευση και αναδύεται όταν α)κορυφώνεται η απόγνωση των κυβερνητικών «δρώντων» λόγω της εκρηκτικής συγκυρίας και β)ο δημοσιογραφικός κόσμος προσπαθεί να αναδείξει τα «αδιέξοδα» του Τόπου και των Πολιτών.
Ωστόσο η ακαριαία προσπάθεια απάντησης σε αυτό το ερώτημα είναι αδιεξοδική αν θεωρηθεί «κλειδωμένη/δεδομένη» η παρούσα επιλογή δημοσιονομικής στρατηγικής.
Φυσικά αν το σκηνικό είναι ακριβώς το ίδιο, ο τίτλος το έργου ίδιος και ο σκηνοθέτης ίδιος, τότε το έργο μοιάζει να μην μπορεί να διαφέρει, εκτός αν άλλοι πρωταγωνιστές δείξουν πως αλλιώς μπορούν να παιχθούν οι ρόλοι πριν ανέβουν στο πάλκο.
Αν η στρατηγική παρέμενε το κόψιμο κοστών για δημιουργία κέρδους στα οικονομικά της Χώρας τότε πάλι θα καταλήγαμε στο γνωστό και επώδυνο «κόφτη». Αν όμως κάποιος εν προκειμένω η Αντιπολίτευση άλλαζε τη στρατηγική και αντί για κόψιμο κοστών δημιουργούσε μια α)πειστική, β)οργανωμένη, γ)καλά προετοιμασμένη και δ)σε λεπτομερή συνεννόηση/συνεργασία με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, στρατηγική «Δίκαιης Ανάπτυξης» τότε δεν θα βρισκόταν στον «εγκλωβισμό του κόφτη».
Κάτι τέτοιο όμως ακόμα δεν είναι ούτε πειστικά προετοιμασμένο ούτε επικοινωνιακά εμφανές, με αποτέλεσμα τις αμήχανες και κλισέ απαντήσεις των εκπροσώπων της Αντιπολίτευσης.
Επιστροφή







